Debaty sejmoweq567 Kadencja

Interpelacja w sprawie trudnej sytuacji polskich odlewni żeliwa i stali

   W ostatnim czasie daje się zauważyć pogarszającą się sytuację na polskim rynku żelaza i stali. Świadczy o tym fakt, iż od ponad 10 lat polskie odlewnictwo, pokonując wiele barier i przeszkód, walczy o przetrwanie w kraju, jak i w Unii Europejskiej. Konkurencja z zagranicznymi firmami przyczyniła się do tego, że wiele firm upadło, a pozostała część znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej. O połowę zmniejszył się potencjał produkcyjny odlewni, które często wbrew zasadom ekonomicznym rozwijają produkcję na eksport. Dzisiaj prawie 300 polskich odlewni, zatrudniających ciągle jeszcze 28,5 tys. pracowników, produkuje 800 tys. ton odlewów, z czego 300 tys. ton eksportuje. Wartość roczna tego eksportu to ok. 1 mld euro.    Obecnie zła sytuacja odlewni spowodowana jest brakiem surowców do produkcji oraz ich bardzo wysoką ceną spowodowaną niedostatkiem złomu. To właśnie ceny surówki odlewniczej oraz złomu stalowego i żeliwnego wzrosły o kilkadziesiąt procent, co niewątpliwie wpłynęło na kondycję finansową odlewni. Producenci nie mogą wzrostu cen materiałów wsadowych przenieść na odbiorców, gdyż kryzys w gospodarce i brak popytu na odlewy ograniczają taką możliwość. Sytuacja ta bardzo poważnie zagraża istnieniu odlewni.    W podobnej sytuacji znajdują się polskie huty stali. Przykładem może być Huta Szczecin. Przyczyną takiej sytuacji jest dynamicznie rosnący nielimitowany eksport złomu z Polski, a także brak porozumień z Ukrainą i Rosją, które zniosły ograniczenia w zakresie eksportu złomu do Polski.    Zrozumiałe jest, że taka sytuacja wpływa nie tylko na złe prosperowanie hut, odlewni, ale także dziesiątek tysięcy przedsiębiorców obracających i produkujących wyroby z żelaza i stali, a więc importerów, hurtowników oraz producentów. Skutków dla polskich firm, zwłaszcza małych i średnich, nie będzie trzeba długo oczekiwać. Wkrótce może ruszyć efekt domina i wywołać załamanie się na polskim rynku importu, handlu oraz produkcji wyrobów z wykorzystaniem surowców i półproduktów stalowych.    Panie Ministrze! Powszechnie wiadomo, że polskie odlewnie przeżywają poważny kryzys. Odlewnia Żeliwa ˝Śrem˝ SA jest tego doskonałym przykładem. Skarb państwa jest właścicielem 14,6% akcji, a pozostałe 71,4% kapitału jest własnością Centrozap SA. Niestety akcjonariusz ten popadł w poważne trudności finansowe, które grożą upadłością. Sytuacja ta może mieć bardzo negatywny skutek, bowiem odlewnia ta jest największym pracodawcą dla 30-tysięcznego Śremu, a jednocześnie dostawcą ciepła i ciepłej wody dla 20 tys. mieszkańców. Ponadto spółka jest wyspecjalizowanym dostawcą odlewów do silników produkowanych w Zakładach H. Cegielski - Poznań SA, w związku z czym zakończenie jej działalności byłoby dramatem nie tylko dla całego miasta i regionu, ale także negatywnie wpłynęłoby to na cały przemysł stoczniowy.    W związku z powyższym kieruję do pana ministra następujące pytania:    1. Jakie kroki podjęto w celu poprawy sytuacji w polskim przemyśle odlewniczym i przedsiębiorstwach współpracujących?    2. Czy w obliczu tak znacznej konkurencji oraz wysokiej ceny złomu rząd przewiduje wprowadzenie ochrony polskiego rynku złomu przez ustanowienie barier wywozowych dla złomów żelaznych?    3. Czy możliwe byłoby także odblokowanie wwozu złomu do Polski, co w znacznym stopniu poprawiłoby sytuację na rynku żelaza w Polsce?    4. Skarb państwa posiada 14,6% udziałów Odlewni Żeliwa ˝Śrem˝ SA. Czy w związku z tym można się spodziewać ze strony Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wsparcia starań spółki w Agencji Rozwoju Przemysłu w zakresie pomyślnej realizacji procesu restrukturyzacji w ramach ustawy z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorstw o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy?    Poseł Adam Stanisław Szejnfeld    Piła, dnia 22 maja 2003 r.